ตัวเหวินเทียนหวาง ( 多闻天王 ) : ท้าวเวสสุวัณมหาราช ปกครองประจำตำแหน่งทิศเหนือ คอยพิทักษ์ปกป้องให้มั่งคั่งร่ำรวย สัญลักษณ์ของท่าน คือ ร่มวิเศษ

ท้าวเวสสุวัณมหาราช (Vaisravana) หรือ ตัวเหวินเทียนหวาง (多闻天王) หมายถึง มหาราชาผู้คอยคุ้มครองให้มนุษย์มีวิถีชีวิตที่กินดีอยู่ดีและมีความมั่งมีมั่งคั่ง ทำให้ในกลุ่มท้าวจตุโลกบาลทั้งหมด ท้าวเวสสุวัณมหาราชจะมีผู้กราบไหว้บูชามากเป็นพิเศษ นานวันเข้า ท่านจึงกลายมาเป็นสัญลักษณ์ของเทพเจ้าแห่งความร่ำรวยเรียกกันว่า "ท้าวกุเวรมหาราช" นามเดิมของท่านคือ ผีซาเหมิน (毗沙门) หรือบ้างเรียกในชื่ออสูรว่า หมอหลีไห่ (魔礼海) ภายหลังจากที่ท้าวเวสสุวัณมหาราชได้ปวารณาตัวเพื่อรับใช้พระพุทธศาสนาแล้วนั้น พระพุทธองค์ได้ทรงหมายหน้าที่ให้ท่านมีหน้าที่ในการช่วยเหลือมนุษย์ไม่ให้ประสบกับความยากลำบากและยากจน ดังนั้น จึงได้มอบให้ท่านช่วยเหลือในการประทานทรัพย์สินเงินทองให้แก่คนผู้นั้น แต่ทว่า ผู้ที่จะได้รับการช่วยเหลือให้พบกับความมั่งคั่งร่ำรวยนั้น จะต้องเป็นคนดีและตั้งมั่นในคุณธรรม โดยท้าวเวสสุวัณมหาราชได้ปกครองประจำตำแหน่งอุดร (ทิศเหนือ) ของเขาซวีหมีซาน (เขาพระสุเมรุ) บนผืน

แผ่นดินแห่งแก้วผลึกลักษณะของท้าวเวสสุวัณมหาราชนั้น แต่งกายด้วยชุดนักรบสวมชุดเกราะ ดั่งแม่ทัพใหญ่ มีพระพักตร์สีเขียว พระหัตถ์ขวาถือร่มวิเศษที่มีพลังอำนาจในการป้องกันพายุและเมฆฝน เมื่อใดที่กางร่มออก จะบังเกิดเป็นความมืดดำหมึนไปทั่วท้องฟ้า และทันทีที่หุบร่มเข้า ก็จะทำให้แผ่นดินไหวสะเทือนเลือนลั่น ในเทพจตุมหาราชานั้น ยกให้ท้าวเวสสุวัณมหาราชมีอิทธิฤทธิ์ที่น่ากลัวที่สุด

ในภาคประทานพรนั้น ท้าวเวสสุวัณมหาราชจะถูกเรียกเป็น ท้าวกุเวรมหาราช ในพระหัตถ์ซ้ายจะถือตัวหนูเทพหรือพังพอนเอาไว้ กล่าวว่า น้ำลายของพังพอนตัวนี้เมื่อยามคายออก จะกลายมาเป็นเพชรนิลจินดามากมายที่จะให้แก่ผู้ประกอบแต่คุณงามความดีเหล่านั้น อนึ่ง บางครั้งลักษณะของท้าวเวสสุวัณมหาราช (ท้าวกุเวรมหาราช) จะเปลี่ยนมาให้ท่านอยู่ในลักษณะการอุ้มเจดีย์แทน (เจดีย์เป็นสัญลักษณ์แทนความหมายถึงโลก และบนยอดหลังคาเจดีย์จะเป็นสัญลักษณ์แทนสวรรค์) และด้วยการที่รูปลักษณะของห้าวเวสสุวัณจะมีร่มวิเศษอยู่ในพระหัตถ์เสมอ ทำให้การตีความหมายเกี่ยวกับท่านจึงกลายมาเป็นสัญลักษณ์แทนความหมายของ "ฝน" ที่ต้องใช้ร่มในยามฝนตก

ดังนั้น อักษรมงคลคำว่า เฟิงเถียวอวี่ซุ่น (风调雨川) ที่หมายถึงสะดวกราบรื่นและสำเร็จดั่งใจหมายนั้นอักษร "อวี่" (雨 )ที่แปลว่า ฝน ในที่นี้ จึงหมายถึง ท้าวเวสสุวัณมหาราช หรือ ท้าวกุเวรมหาราช หรือ ตัวเหวินเทียนหวาง