๒๗. พระกิมพิละ

พระกิมพิละ พระกิมพิลเถระ เกิดในศากยราชตระกูล ในกรุงกบิลพัสดุ์ เมื่อเจริญวัยแล้ว อนุรุทธศากยกุมารได้มาชักชวนให้ออกบวชในพระพุทธศาสนา กิมพิลวงศ์ศากยะ มีความพอใจตกลงจะออกบวชด้วย จึงพร้อมด้วยศากยะอื่นๆ ๔ พระองค์ คือ ภัททิยะ อนุรุทธะ อานันทะ ภคุ และกุมารฝ่ายโกลิยวงศ์อีกหนึ่ง คือ เทวทัต เมื่อนับอุบาลีผู้เป็น นายภูษามาลาด้วย ก็เป็น ๗ คน พากันเสด็จออกจากพระนคร พร้อมด้วยจาตุรงคเสนา เมื่อเสด็จถึงปลายแดนพระนครแล้ว จึงให้พวกจาตุรงคเสนากลับคืนพระนคร และเปลื้องเครื่องประดับสำหรับทรงมอบให้แก่อุบาลีภูษามาลา แล้วสั่งให้กลับพระนครขายเครื่องประดับนั้นเลี้ยงชีพ แต่อุบาลีไม่มีความพอใจที่กระทำเช่นนั้น ใคร่จะออกบวชในพระพุทธศาสนาด้วย จึงแขวนเครื่องประดับสำหรับทรงนั้นไว้ที่ต้นไม้ ทูลความประสงค์ของตนให้แก่ศากยะเหล่านั้นทราบ

กิมพิลศากยกุมาร พร้อมด้วยศากยกุมารเหล่านั้น ได้พาอุบาลีติดตามเสด็จออกไปด้วย ครั้นถึงที่เฝ้าพระบรมศาสดาซึ่งประทับอยู่ที่อนุปิยนิคม แคว้นมัลละแล้ว พากันทูลขออุปสมบทในพุทธศาสนา พระบรมศาสดาก็ทรงอนุญาตให้เป็นภิกษุด้วยเอหิภิกขุอุปสัมปทา

ครั้นเมื่อพระกิมพิลศากยะได้ อุปสมบทแล้วเป็นผู้ไม่ประมาท อุตส่าห์บำเพ็ญเพียรในวิปัสสนากรรมฐาน ไม่ช้าก็ได้สำเร็จพระอรหัตผล เป็นพระอเสขบุคคลในพระพุทธศาสนา